O kapłaństwie z Ks. Bpem Stanisławem Stefankiem SChr

w roku 50-lecia jego kapłańskich święceń rozmawia ks. Jan Hadalski SChr.

W lipcowy poranek mych święceń / dla innych szary zapewne – / jakaś moc przeogromna / z nagła poczęła się we mnie… Tak ks. Jan Twardowski, wspominał dzień swoich święceń kapłańskich. A jak Ksiądz Biskup przywołuje dzień 28 czerwca 1959 roku? Co Ksiądz Biskup wtedy czuł, jak widział swoją przyszłość?

Na kilka dni przed świętami Wielkiej Nocy mój znajomy zadał mi pytanie kto właściwie zabił Jezusa?  Pytanie to było dla niego ważne, gdyż jego znajoma praktykująca katoliczka upierała się, że Jezusa zabili Żydzi.

Grafika: Piotr Michałowski, "Żydzi"

O życiu zakonnym dzisiaj z Przełożonym Generalnym Towarzystwa Chrystusowego dla Polonii Zagranicznej, ks. Tomaszem Sielickim, rozmawia ks. Jan Hadalski SChr.

Profesja zakonna (professio religiosa) w świetle prawa kościelnego jest zewnętrznym obrzędem, aktem prawnym, mocą którego osoba, składając ślub publiczny, zobowiązuje się do zachowania trzech rad ewangelicznych: czystości, ubóstwa i posłuszeństwa; zostaje konsekrowana Bogu przez posługę Kościoła; włączona do instytutu życia konsekrowanego, nabywając prawa i zaciągając obowiązki określone w prawie.

Z Metropolitą Poznańskim ks. abpem Stanisławem Gądeckim, delegatem Episkopatu Polski na XII Zwyczajne Zgromadzenie Ogólne Synodu Biskupów w Rzymie, rozmawia ks. Jan Hadalski SChr.

Z Kardynałem Augustem Hlondem (1881-1948), Prymasem Polski,

Z ks. Prof. Wiesławem Wenzem o Zmartwychwstaniu Chrystusa i naszym rozmawia Alicja Karlic

Począwszy od 1997 r. – 2 lutego – w Święto Ofiarowania Pańskiego obchodzony jest Światowy Dzień Życia Konsekrowanego. Cel tej inicjatywy jest potrójny: uroczyste uwielbienie Boga i dziękczynienie za dar życia konsekrowanego, przyczynienie się do lepszego poznania i szacunku dla życia konsekrowanego, odkrycie w świetle wiary blasku Bożego piękna w tym sposobie życia oraz uświadomienie sobie niezastąpionej misji osób konsekrowanych w Kościele i w świecie.

Naturalne i niezbywalne prawo każdej osoby ludzkiej do małżeństwa zostało ujęte w Kodeksie Prawa Kanonicznego [odtąd: KPK] i Kodeksie Kanonów Kościołów Wschodnich [odtąd: KKKW] zapisem: „Małżeństwo mogą zawrzeć wszyscy, którym prawo tego nie zabrania” (KPK, kan. 1058; KKKW, kan. 778). Pomimo iż małżeństwo cieszy się przychylnością prawa (KPK, kan. 1060; KKKW, kan. 779 ) z KPK, kan. 1058 i KKKW, kan. 778 wynika, że zarówno naturalne prawo każdego człowieka do małżeństwa, jak i prawo chrześcijanina do sakramentu małżeństwa mogą być w wyjątkowych sytuacjach poddane ograniczeniom. Tymi wyjątkowymi sytuacjami ograniczającymi prawo do ważnego zawarcia małżeństwa są przeszkody małżeńskie.

Podpisany 28 lipca 1993 roku i ratyfikowany 25 marca 1998 roku, Konkordat między Stolicą Apostolską i Rzecząpospolitą Polską reguluje całokształt wzajemnych stosunków Kościoła i państwa. Jedną z dziedzin objętych umową konkordatową jest instytucja małżeństwa. Konkordat daje możliwość zawarcia małżeństwa kanonicznego, które po spełnieniu odpowiednich warunków, będzie pociągało za sobą również skutki przewidziane w prawie polskim.

Dziękuję Księdzu Waldemarowi Matusiakowi za komentarz i uwagi krytyczne dotyczące mojego artykułu, w którym starałem się naszkicować doktrynę i praktykę kościoła baptystycznego.

Od czasu, kiedy poprzez wiarę przyjąłem Chrystusa jako mojego Zbawiciela i stałem się członkiem niezależnego kościoła baptystycznego, wiele osób pytało mnie o różnice między kościołem katolickim a kościołem baptystycznym. Różnice między tymi kościołami są większe niż sprawy obrządku, dotyczą bowiem samej istoty chrześcijaństwa, a więc doktryny zbawienia. Bardziej zainteresowanych tematem odsyłam do kilku opracowań, których bibliografię zamieściłem na końcu tego artykułu². Tutaj postaram się w zarysie przedstawić różnice doktrynalne między tymi kościołami, a na zakończenie omówię praktyczne zasady, w oparciu o które funkcjonuje kościół baptystyczny.